میثاق بین المللی حقوق مدنی وسیاسی و جنبه الزام آوری آن برای محاکم داخلی ایران

 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی(international convenant on civil and political rights)  مشتمل بر یک مقدمه و ۵۳ ماده در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ (۲۵/۹/۱۳۴۵) به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسیده است و برخلاف اعلامیه جهانی حقوق بشر که صرفا یک اعلامیه است این میثاق دولتهای عضو را موظف میکند حقوق اصلی و مهمی را که در آن پیش بینی شده با اتخاذ تدابیر قانونی و اجرایی در مورد همه افراد رعایت کنند...این میثاق پس از تصویب مجلس شورای ملی ایران (جلسه ۲۳ آبان ۱۳۵۱)و مجلس سنا(جلسه ۱۷ اردیبهشت۱۳۵۴) در میثاق بین المللی حقوق مدنی وسیاسی مشتمل بر یک مقدمه و ۵۳ ماده در تاریخ ۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ (روزنامه رسمی ۲۶/۳/۱۳۵۴) درج گردید. جمهوری اسلامی ایران میثاق را رد نکرد و خروج خود از عضویت آن را اعلام نکرد بلکه تاکنون چندین بار گزارش ادواری خود را به این سازمان اعلام کرده است...هم چنین با توجه به ماده ۹ قانون مدنی قواعد حقوقی بین المللی همردیف قواعد حقوقی داخلی انگاشته شده و امتیازی بر قوانین داخلی ندارد. بنابر این قضات دادگاهها در محاکم داخلی ایران می باید در آراء خود به مواد این میثاق توجه داشته باشند و به آن استناد کنند....